Kto strzela z bliska, a kto z daleka – analiza dystansu strzałów napastników NHL

Prawdziwa nieprzekłamana rada, by generować jak najwięcej szans na zdobycie gola? Dostań się jak najbliżej bramki rywala.

Łatwiej powiedzieć niż zrobić, zwłaszcza w nowoczesnym hokeju, w którym defensywa stoi na wyrafinowanym technicznie poziomie, a napastnik by krążka nie stracić jest zmuszony jeździć po obwodzie strefy ataku. Wciąż jednak znajdują się zawodnicy, którzy potrafią prowadzić ofensywę wwożąc krążek na środek lodu bezpośrednio przed bramką. Niektórzy używają do tego połączenia szybkości ze zwinnością, by ominąć obrońców. Inni posiłkują się brutalną siłą, dzięki której mogą wywalczyć pozycję, położyć kij na lodzie i dostać podanie na łopatkę lub dobić krążek po strzale kolegów.

Atakowanie bramki od frontu, dostawanie się przed nią z krążkiem lub możliwością otrzymania go, jest po prostu umiejętnością – talentem. Miejsca oddawanych strzałów przez konkretnych zawodników zazwyczaj nie różnią się drastycznie, nie zmieniają się sezon po sezonie. Oznacza to, że napastnicy mają już swoją rutynę, mają w sobie coś, co pozwala im przedzierać się przez zasieki defensywy rywala regularnie bądź nie.

Jeśli weźmie się pod lupę średnią odległość miejsca oddawania strzału w NHL w grze w wyrównanych składach w poprzednim sezonie, a na drugiej osi zamieści się sezon jeszcze wcześniejszy wykres będzie wyglądał następująco: