Pochwała przeciętności

Stanowczo zbyt często na łamach portalu przychodzi pisać nam o zmianach na stanowiskach menedżerów, a trenerów to już zwłaszcza. Zwykle stajemy w obronie przede wszystkim tych drugich. Rzadko który dostaje odpowiedni materiał ludzki czy wystarczającą ilość czasu na pracę z drużyną; regularnie zdarza się, że trener traci posadę pod wpływem impulsu czy chwilowego kryzysu. Jak się okazuje w Winnipeg przesadzają dokładnie w drugą stronę.

Na kilka dni przed początkiem obozów przygotowawczych Jets potwierdzili krążącą w środowisku informację: GM Kevin Cheveldayoff otrzymał wieloletnie przedłużenie kończącego się w czerwcu 2018 kontraktu. Trener Paul Maurice – jak ujął to współwłaściciel klubu Mark Chipman – otrzymał nową umowę o „średniej długości”. To wyjątek na skalę całej NHL, a może i amerykańskiego sportu w ogóle, by tandem całkowicie pozbawiony sukcesów cały czas cieszył się tak gigantycznym zaufaniem ze strony swoich szefów.

W normalnie funkcjonującej firmie decyzja o kontynuowaniu współpracy zapada w oparciu o wyniki. Pracownika można uwielbiać, cenić na stopie koleżeńskiej, ale kiedy nie osiąga zadowalających rezultatów niestety trzeba mu podziękować. W Winnipeg o tej podstawowej biznesowej zasadzie chyba nie słyszeli.

Tak prezentuje się bilans Kevina Cheveldayoffa. Został GM-em tuż po przenosinach klubu z Atlanty do Winnipeg. Jeden jedyny awans do fazy playoff dwa lata temu, zakończony błyskawiczną porażką do zera. Jets od zawsze kojarzyli mi się przeciętnością – za słabi na awans, za dobrzy na okupowanie ostatnich lokat. To myślowe połączenie znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Zwolennicy 47-latka twierdzą, że