Tuż przed rozpoczęciem nowego sezonu NHL w kraju tysiąca jezior zawrzało. Jeden z największych rodzimych talentów, Jesse Puljujarvi, został odesłany do AHL i nie rozpocznie nowej kampanii w szeregach Edmonton Oilers. Czy 19-letni MVP MŚ juniorów 2015 rzeczywiście zaczyna niebezpiecznie dryfować w stronę nietrafionego wyboru czy ktoś tu nadmiernie panikuje?
Problem, jaki mają niektórzy z właściwą oceną dotychczasowych poczynań Puljujarviego za oceanem sprowadza się w moim odczuciu do jednego… do Patrika Laine, a raczej tego jak bezpardonowo, z bezczelnym uśmieszkiem, Patrik Laine wkroczył do NHL, nie oglądając się na nikogo. Nawet na swojego kolegę z tej niesamowitej formacji fińskiej młodzieżówki, z którym zawsze rywalizował, samemu najczęściej startując z pozycji tego, na którego liczy się mniej. Okazało się, że to on ma argumenty na lodzie, ale i poza nim. To on umiał
w pakiecie premiumDarmowy fragment za Tobą
Wszystko w NHL zasługuje na szerszy komentarz
Odblokuj pełny tekst, inne analizy redakcji, felietony i archiwum NHL w PL. To nasze hobby, ale także praca, wesprzyj nasze działania.
Czytaj dalej z abonamentem- Dłuższe teksty i komentarze po najważniejszych wydarzeniach NHL
- Analizy kontraktów, transferów, play-offów i klubowych decyzji
- Dostęp do treści premium oraz archiwum serwisu
- To, co robimy, możesz prześledzić w sekcji darmowych tekstów
Wybierz pakiet, aby przejść do zamówienia.
Komentarze pod tekstem
Odkąd Edmonton po latach dołączyło wreszcie do rywalizacji na wyższym poziomie, wcale się nie dziwię decyzji klubu o odesłaniu Jesse do AHL. Cierpliwość przy wprowadzaniu prospektów do głównego teamu, poza kilkoma wyjątkami – najczęściej popłaca i zwraca się z nawiązką w postaci bardziej zmotywowanego zawodnika. Przykładem może być Jake Virtanen z Canucks.
Nie ma tu reguły. Czasem ktoś zbytnio zagotuje prospekta w juniorach lub AHL, czasem ktoś za szybko go wyślę na głęboką wodę. W obu przypadkach może się to skończyć tym że nie osiągnie potencjału, jaki się ma gdy się jest draftowanym w pierwszej rundzie. Nie wiem czy Virtanen to dobry przykład, ale takim z drugiego bieguna jest Dylan Strome z Coyotes.