Mocno obsadzona filmami, gifami, memami dokładna pigułka informacyjna z wydarzeniami ze świata NHL!
1. Witajcie w dzisiejszym Fleszu, z którym jak zwykle wiążecie wielkie nadzieje dowiedzenia się „co w trawie piszczy”. Wczoraj po kilku dniach przerwy dostaliśmy od ligi mocnego kopa w postaci dziesięciu meczów, ostatnio było ich trochę mniej, bo dużo ekip odpoczywało na tak zwanych bye weekach i patrząc na to, jak spędzali czas jestem jak najbardziej za takimi krótkimi wakacjami dla nich w trakcie sezonu.
Naładowanie baterii odczujemy wszyscy i mam nadzieję poziom tegorocznych rozgrywek nie spadnie. Nasi bohaterowie mieli okazję w pięciodniowym wolnym od hokeja okresie między innymi pobyć ze swoimi rodzinami, odpoczywając psychicznie i ciesząc się tym, co w życiu najważniejsze… Problem tylko w tym, że oni nie potrafią odpocząć od hokeja nawet wtedy.
Taki na przykład Blake Wheeler pochwalił się na swoim insta filmikiem ze swoimi dzieciakami, na którym… gra z nimi w zabawowy hokej. Niby nic, ale jednak, wciąż wszystko kręci się dookoła kija i krążka. Swoją drogą tak przegrać bulik, Blake, weź się w garść, bo jak Maurice to zobaczy…
Trochę mniej dziwię się ludziom z Europy, na przykład taki Jesse Puljujarvi. Cóż on miał z tymi pięcioma dniami zrobić. Chłopak młody, z dalekiej Finlandii, w USA zapewne jeszcze bez rodziny, bo etat w drużynie z dużej ligi jeszcze niepewny. Gdy koledzy odcinali się na chwilę od drużyny i hokeja on… poznawał nowych kolegów grając w hokeja.
Mógł jednak rzucić wszystko i wyjechać, hm, no może nie w Bieszczady, ale w turystyczne raje jak Cancun w Meksyku czy kalifornijskie wybrzeże. Odpoczywać, grać w kasynie, korzystać ze spa. Co zrobił Puljujarvi? Został w ciemnym zimnym Edmonton i pogrywał z lokalnymi dzieciakami.
2. A tymczasem w NHL… Eric Lindros doczekał się swojego momentu chwały od organizacji Flyers. 88 w barwach Lotników był niegdyś jednym z najbardziej hype’owanych zawodników ligi. Wybór meczu także był nieprzypadkowy – Lindros grał dla Flyers w latach 1992-2000, a w późniejszym okresie kariery także dla Maple Leafs w latach 2005-06.
Więcej o jego karierze pisaliśmy wielokrotnie, ale skupiając się na jego grze tylko w Filadelfii można wyznaczyć pięć takich momentów, które łatwo zapadały w pamięć. Po pierwsze debiut w barwach Philly i bramka przeciwko lokalnemu rywalowi z Pittsburgha. Po drugie akcja z playoffów w 1997, gdy Eric ogrywa zawodników Penguins jak dzieci bez kija i na koniec wbija im gola:
Po trzecie karny w tych samych playoffach przeciwko Sabres, pierwszy karny w tamtej fazie pucharowej, przy którym Lindros się nie pomylił. Po czwarte jego wizyta w Quebec i mierzenie się z tamtejszymi Nordiques, dla których przecież nie chciał grać. No i chyba szczyty jego osiągnięć w NHL – finały konferencji przeciwko Rangers i hat trick w jednym z meczów. Nic dziwnego, że Rangers zatrudnili go potem w 2001…
3. Wracajmy na ziemię do wczorajszych meczów NHL, oto ocena ich atrakcyjności:
Columbus Blue Jackets – Dallas Stars 2:1 po karnych
Ocena: 
New Jersey Devils – Washington Capitals 4:3 po dogrywce
Ocena: 
New York Islanders – Boston Bruins 2:5
Ocena: 
Philadelphia Flyers – Toronto Maple Leafs 3:2 po dogrywce
Ocena:
New York Rangers – Buffalo Sabres 4:3
Ocena: 
Ottawa Senators – St. Louis Blues 1:4
w pakiecie premiumDarmowy fragment za Tobą
Wszystko w NHL zasługuje na szerszy komentarz
Odblokuj pełny tekst, inne analizy redakcji, felietony i archiwum NHL w PL. To nasze hobby, ale także praca, wesprzyj nasze działania.
Czytaj dalej z abonamentem- Dłuższe teksty i komentarze po najważniejszych wydarzeniach NHL
- Analizy kontraktów, transferów, play-offów i klubowych decyzji
- Dostęp do treści premium oraz archiwum serwisu
- To, co robimy, możesz prześledzić w sekcji darmowych tekstów
Wybierz pakiet, aby przejść do zamówienia.
Komentarze pod tekstem
Zaraz…a to nie Scott Stevens wysłał Lindrosa na emeryturę w 2000 roku? 😉
https://m.youtube.com/watch?v=7JC7xyBuHrc
No po tym zajściu Lindros już nigdy się nie wspiął na te osiągi które uzyskiwał wcześniej, ale to przecież wiesz doskonale 🙂
Tak się trochę droczę, muszę przyznać :p
Szykuję się pobudka o 3.50 🙂
Idziesz do roboty na szóstą?
Takie było psioczenie na Dywizje Atlantic, a tu proszę – dwie najlepsze ekipy ze wschodu są właśnie tam.
Do tego Chicago na dnie dywizji. Niezłe jaja.
Nie wiem czy „poważnie” piszesz o CHI w kontekście jaj, czy tylko się trochę droczysz? Do czego masz prawo jako fan BB nie zbyt pałający miłością zapewne do tej organizacji………
Dla mnie to są jaja. Nie uważam żeby skład (nazwiska) wskazywał na obecne miejsce.
Howgh
Z punktu widzenia fana BB Chicago mnie ni ziębi ni grzeje. Jaja w tym przypadku rozumiem dokładnie tak jak Ty. Blackhawks z tym składem nie powinni byc na dnie.
Nie żebym się przymilał ale z O6 zaraz po CHI najbardziej szanuję TOR i …….. BOS : ))
Colorado mnie zadziwia, co za seria! Wcale nie z kelnerami. MacKinnon wymiata! Rewelacyjny sezon indywidualnie. Co ciekawe grać zaczyna nawet linia Nieto-Soderberg-Comeau. Niesamowity PK to głównie ich sprawka. Jestem jednak pewny ze gdy tylko na trade deadline padnie za któregoś z nich propozycja to Sakic będzie handlował. Drugie życie ma też Zadorov. Konkurencja z bardzo solidnego Nemetha podziałała na niego zbawienie.
Jaka jest naprawdę tego przyczyna? Na pewno kilka, ale wychodzi na to że Duchene robił za zgniły kartofel ……..
cześć!
myślę że obecnie Avs żyją trochę ponad stan, to nie jest jeszcze drużyna „play-offowa”, w tabelę nie ma co patrzeć, przebudowa musi iść dalej i to bardzo rozważnie. Duchene chyba nie był temu winien – no może z tym wyjątkiem że jak odszedł to chyba naprawdę oczyściło się powietrze i po prostu jest lepsza atmosfera w klubie.
PS co robicie z GK? moze telefon do sąsiadów i Jimmy Howard w CHI?
Howard byłby „niezły”, gdyby było pewne ze Craw już raczej w CHI nie pogra. Kontrakt Howarda (2 lata) jest niewiele niższy niż Crawforda, trzeba oddać kogoś i liczyć na pokrycie przez Skrzydła części jego pensji a na dodatek jeśli Corey się pozbiera to mamy następny wrzód na dupsku.