Analiza: wymiany Mrazka, Holdena, Reidera i kontrakt Gudbransona

Zbliżające się zamknięcie okienka transferowego zachęciło w ostatnich dniach do aktywności ligowych menadżerów. Analizujemy dla was wszystkie ruchy z ostatniego tygodnia, oceniając, jaki może mieć to wpływ na drużyny, które zdecydowały się coś zmienić:

Nick Holden ==> Boston Bruins
Rob O’Gara, 3. runda 2018 ==> New York Rangers

Lista atrakcyjnych obrońców na kończących się kontraktach oraz dostępnych na rynku w tym roku była wyjątkowo krótka, a i wykorzystanie przymiotnika „atrakcyjny” to spore nadużycie z mojej strony. Skoro najbardziej uznane nazwiska to Erik Gudbranson, Mike Green i Jack Johnson to wiesz, że nie ma co szastać wyborami w drafcie ani tym bardziej rokującymi młodzieżowcami. Gudbranson już zdążył przedłużyć umowę z Vancouver Canucks (o czym za chwilę), Green i Johnson to najdroższe opcje, zatem menedżerowie rzucili się na postaci z drugiego planu. Boston Bruins sięgnęli po Nicka Holdena z New York Rangers, jednego z kozłów ofiarnych dramatycznej zapaści Strażników.

Patrick Roy, który trenował Holdena w Colorado Avalanche mówił, że Rangers będą mieli z niego wielką pociechę. Nie do końca tak było, choć pierwszy sezon Kanadyjczyka był najlepszym w karierze. Nazbierał aż 34 punkty, grał średnio 20 minut 37 sekund na mecz. Szybko stał się ulubieńcem Alaina Vigneaulta, ten potrafił wykorzystywać go w każdej sytuacji: potężnych minut 5v5 u boku Ryana McDonagha, w powerplay, jak i penalty kill.

To naturalnie zbyt wymagająca rola dla tego zawodnika. W tym roku grał mniej, często rotował między parami, był próbowany niemal u każdego innego defensora. Mimo świetnych warunków fizycznych miewa fatalne momenty, potrafi strzelić gigantyczną gafę, a nagminnym zasłanianiem własnego bramkarza powodował pęknięcie niejednej żyłki na czole kibiców. Na przestrzeni 20-22 minut meczu po prostu nie potrafi zagrać na pełnej koncentracji. Jeżeli Bruins od razu jasno określą jego funkcję jako obrońcy nr 5-6, mogą mieć z niego sporo pożytku. To uniwersalny gracz, może sprawdzić się jako ten bardziej defensywny, z drugiej strony nie zabije się o krążek, gdy będzie musiał go wyprowadzić. Zastanawia mnie jedynie zasadność tego transferu; tak dotychczas prezentowała się głębia defensywy Bruce’a Cassidy’ego:

Zdeno Chara – Charlie McAvoy
Torey Krug – Brandon Carlo
Matt Grzelcyk – Adam McQuaid
Kevan Miller
Paul Postma

Jestem fanem młodości, niestety wiemy, że trenerzy i menedżerowie mają fioła na punkcie doświadczenia. Spodziewam się, że nie odważą się atakować play-offów z dwoma debiutantami oraz drugoroczniakiem w top-6. Może odsuną ciekawego Grzelcyka, który nieco opadł z sił?

To już problem bogactwa szkoleniowca Niedźwiadków. Słówko o cenie – zupełnie nie wierzę w 25-letniego Roba O’Garę. Skoro Bruins postawili na nim krzyżyk, oddając w pakiecie za starszego obrońcę, którego za 4 miesiące prawdopodobnie i tak nie przedłużą, to nie można być optymistą. Chłop uzbierał 11 meczów w NHL – będzie etatowym graczem na poziomie AHL. Spakowana trzecia runda najbliższego draftu nie powinna szczególnie boleć, a na pewno lepiej było zainwestować ją w Holdena niż w Michala Kempnego – taki sam pick musieli oddać Capitals do Chicago za usługi Czecha.

Ocena wymiany dla Bruins: 

Ocena wymiany dla Rangers: 

Michal Kempny, Jakub Jerabek ==> Washington Capitals
3. runda 2018 ==> Chicago Blackhawks
5. runda 2019 ==> Montreal Canadiens

Czeska defensywna ofensywa transferowa Washington Capitals (co za zdanie, ha!) zakończyła się (?) sprowadzeniem Kempnego z Chicago oraz Jerabka z Montrealu. Słowo się rzekło: za trzecią rundę wolałbym mieć w swojej ekipie Holdena niż pierwszego z nich. Jerabek… Młodszy z Czechów nikogo nie zwalił z nóg.

Jak na dłoni widać, że Caps nie są na