New York Rangers wycofują się z gry o najwyższe cele. Po dziesięciu latach permanentnego bycia all-in Strażnicy uznali, że karty trzymane w rękach nie są już wystarczająco mocne. Naprędce zwołana konferencja prasowa menedżera Jeffa Gortona oraz prezesa klubu Glena Sathera wraz z wystosowaniem komunikatu prasowego informującego kibiców o porzuceniu planów ratowania tego sezonu na rzecz konstruowania długoterminowego sukcesu odbiła się gigantycznym echem w NHL w ubiegłym tygodniu. Pozwólcie, że dorzucę swoje trzy grosze jako człowiek żyjący tym klubem od przeszło dekady.
Nie brakowało głosów chwalących metody obrane przez szefostwo klubu. Podkreślano, że fani zostali potraktowani w uczciwy sposób. Skończyło się mydlenie oczu wizją walki o playoffy, postawiono na – uwaga, modne słowo – transparentność i komunikację z kibicami. Istotnie, kibice jaśniej nie mogli zostać poinformowani o planach zespołu. Nigdy wcześniej w NHL nie spotkaliśmy się z taką szczerością, jednak moje wątpliwości dotyczą
w pakiecie premiumDarmowy fragment za Tobą
Wszystko w NHL zasługuje na szerszy komentarz
Odblokuj pełny tekst, inne analizy redakcji, felietony i archiwum NHL w PL. To nasze hobby, ale także praca, wesprzyj nasze działania.
Czytaj dalej z abonamentem- Dłuższe teksty i komentarze po najważniejszych wydarzeniach NHL
- Analizy kontraktów, transferów, play-offów i klubowych decyzji
- Dostęp do treści premium oraz archiwum serwisu
- To, co robimy, możesz prześledzić w sekcji darmowych tekstów
Wybierz pakiet, aby przejść do zamówienia.
Komentarze pod tekstem
Dwa punkty straty do playoffs, w perspektywie 26 meczy do końca i już PAS. To bardzo nowatorskie podejście. Takie w „duchu współczesnego sportu”.
Cóż, masz częściowo rację, ale czy to nie jest uczciwsze podejście niż to co robią/robili wspomniani w tekście Red Wings, Canucks czy też wymienieni w komentarzu niżej przez Arka Canadiens? Spójrzmy prawdzie w oczy: Rangers konsekwentnie notują regres od trzech lat, w ostatnich dwóch fazach playoff brali udział bardziej jako pasażerowie niż kierowcy. Sam udział to za mało, a drużyny w obecnym kształcie nie stać na nic więcej. Na tej płaszczyźnie jest to dobra decyzja.
Adrian coś o Zucca słyszałeś czy strzelasz?
Tacy dziennikarze jak Brooks (NY Post), Friedman (Sportsnet) czy chłopaki z TSN wśród graczy dostępnych wymieniają głównie Nasha, Grabnera i Holdena z tytułu statusów UFA po sezonie. Z tych dłuższych kontraktów i najatrakcyjniejszych nazwisk więcej mówi się o McDonaghu, ale i Zuccarello pojawił się raz czy drugi. Z całej tej piątki jego trade najmniej prawdopodobny, wrzuciłem go w tekst bardziej na zasadzie wyliczanki.
Uważam, że głównie z racji tego, że jesteśmy dość mocno zdecydowani co do tego w którym kierunku idziemy to na kolejny skład, który będzie mógł zaatakować Puchar nie poczekamy aż tak długo…Generalnie od 2014 czyli od finału z Kings z roku na rok zaczęły nam odpadać poszczególne elementy układanki, które stanowiły wówczas o naszej sile…Richards, St.Louis, Brassard, Klein, Girardi, Stepan. Próby zastępowania ich zbytnio udane nie były, przed tym sezonem podjęliśmy ostatnią próbę zmontowania czegoś z tego co zostało (Lundqvist, Nash, Zuccarello, Kreider) no ale niestety skład, który przed sezonem wyglądał na w miarę sensowny aż tak nie wypalił – Smith olał sprawę, Shattenkirk kontuzja, Kreider kontuzja, Nashowi już się zbytnio nie chcę więc nie pozostało nic innego jak szczerze przyznać, że te okienko już się oficjalnie zamknęło. Nie trwać w jakimś zawieszeniu jak Canadiens czy Red Wings tylko działać zdecydowanie.
Nastawiam się, że w TD sprzedamy Nasha, Grabnera, Zuccarello i McDonagha. Bo nawet jeśli ci dwaj ostatni mają jeszcze rok kontraktu to po co ich trzymać skoro w przyszłym sezonie i tak nic nie osiągniemy – lepiej sprzedać już teraz za wyższą cene (tymbardziej, że mają niskie cap hity) niż za rok i już teraz dostać fajnych prospektów, na których krócej trzeba będzie „czekać”.
Przyszły sezon w pełni poświęcić na ogrywanie młodych, tak żeby w sezonie 2019/20 mogli już otworzyć następne okienko na Puchar, skład wówczas mógłby wyglądać tak:
napastnicy: Zibanejad, Kreider, J.T. Miller, Buchnevich, Vesey, Hayes, Lettieri, Andersson, Chytil
obrońcy: Shattenkirk, Skjej, DeAngelo, Pionk
bramkarze: Lundqvist, Shestyorkin
Do tego prospekci, których kupimy w tegorocznym TD + kupa wolnej kasy na poszalenie na rynku UFA.
Dlatego jestem optymistą i zwolennikiem romantycznego scenariusza, w którym jeszcze damy Lundqvistowi szansę wygrania Pucharu, nawet jeśli pod koniec miałby być już backupem Shestyorkina 😉
No i to główne pytanie – jeśli już przebudowa to czy z akurat tym człowiekiem na ławce trenerskiej?
Zapewne po sezonie nastąpi rozstanie. A to kolejny element, który lekko mi „zgrzyta”, zapomniałem umieścić go w tekście – po co przedłużano kontrakt z AV, skoro dopuszczano myśl o konieczności przebudowy? Nie trzyma mi się ona kupy, mam wrażenie, że Rangers szyją plan na kolanie. Na pewno gubią się w zeznaniach.
Dlatego gdy dotknąłem tego tematu lekko w Nocnej Zmianie sygnalizując że pojawi się Twój felieton i nie chcąc rozdrabniać się zbytnio w komentarzach napisałem taką myśl… „Dla mnie wygląda jakby to zostało wymyślone przez pijanego speca od PRu na kolanie kilka godzin przed publikacją.”. Dalej nie potrafię się oprzeć temu wrażeniu. Co więcej nie potrafię oprzeć się wrażeniu że cierpliwości NYR na prawdziwą przebudowę nie starczy i że będziemy mieli do czynienia z dziwnymi rzeczami choćby na free agency. No ale zobaczymy!
Ano, ja tam się nie zdziwię jak w lipcu wjedzie Kowalczuk albo rozpoczną podchody pod Karlssona/Tavaresa. Wiecie wszyscy doskonale, jak to działa w NY w przypadku free agency – coś więcej niż nałóg.
Czytałem też że możliwy jest deal – teraz Nash odchodzi, NYR biorą picki a w lecie wraca do zespołu z nowa umową. Kwestia Kowalczuka też co raz się przewija. W to drugie wierzę o wiele bardziej niż w to pierwsze ale kto ich tam wie jakie rzeczy chodzą im po głowie z tym Nashem.
Są i takie spekulacje, co ciekawe tyczą się zarówno Grabnera jak i Nasha. Jeżeli będą to rozsądne pieniądze oraz w miarę krótkie umowy to czemu nie, ostatecznie kimś trzeba będzie wypełnić skład. Rickowi dobrze się żyje w NY, Michael też poza rejonem NYC jakoś sobie nie radzi. Tylko pytanie, czy Rangers z Nashem, Grabnerem i Kowalczukiem nie będą za mocni jak na swoje remontowe plany 🙂
Inna sprawa, że z tymi trade’ami i późniejszymi powrotami jest jak z potworem z Loch Ness. Wszyscy słyszeli, niby ktoś widział, ale gdyby tak się głębiej zastanowić to ile mieliśmy takich przypadków, że zawodnik w lutym był transferowany a w czerwcu wracał? Mam wrażenie, że to jakieś pojedyncze przypadki. Powiem więcej – na gorąco nic nie przychodzi mi do głowy.
Ech, miało być w wątku odpowiedzi do Kwaczyka.
Nash, Kowalczuk???
Skoro budować to chyba nie z emerytami w składzie?!
ano właśnie…nic się tu nie zgadza, no chyba że to tylko wyssane z palca ploty
PS zagadnalby ws CHI ale nie ma czasu, moze innym razem
Ciekawe by było derby z Ilya w Rangers 😉 kolejny powód by zagotowac diabła;) tylko nie jest tak ze my musimy dac mu zezwolenie na powrót ???
Już nie – tak było rok temu: https://nhlw.pl/2017/05/powrot-kowalczuka-dlaczego-to-sie-musi-udac/
to gorzej jeśli się tak stanie to niech gdzie na zachód idzie żebym nie musiał oglądać jego czcigodnej facjaty ;D za często