Jak nie wylać Harta z kąpielą?

Długo oczekiwany przez kibiców Philadelphia Flyers debiut Cartera Harta między słupkami, przyniósł dwa pierwsze wygrane starty. Jednak mimo palącej potrzeby ustabilizowania sytuacji na tej newralgicznej pozycji, w mieście braterskiej miłości powinni podejść do tematu maksymalnie spokojnie, i w żaden sposób nie pospieszać swego cennego prospekta do roli startera już w bieżącej kampanii.

Wszystko potoczyło się błyskawicznie. Dwudziestolatek stanął w bramce na poziomie NHL raptem dzień po tym, jak po raz pierwszy w karierze ściągnięto go do big club. Stawiający pierwsze kroki w profesjonalnym hokeju Hart zanotował 20 skutecznych obron, a jego zespół wygrał mecz tuż po powrocie z ciężkiego tripu po Zachodniej Kanadzie, w którym nie potrafił zjechać z lodu jako zwycięzca w żadnym z czterech spotkań. Wybrany z 48 numerem draftu 2016 bramkarz, wyglądał na spokojnego i maksymalnie skoncentrowanego, i został przy okazji najmłodszym zwycięskim debiutantem na tym poziomie od czasów Carey’a Price’a, który dokonał tego długich jedenaście lat temu. Hart zaczął dokładnie tak, jak wyobrażali sobie wszyscy fani Flyers.

Debiut Harta w NHL to wcale nie takie byle jakie wydarzenie. Został drugim najmłodszym graczem na tej pozycji, który pojawił się w ligowym spotkaniu między słupkami ekipy z Filadelfii i piątym najmłodszym zwycięskim debiutantem w ostatnich dwóch dekadach. To też kolejne cenne osiągnięcie w jego młodej, póki co bardzo udanej, karierze. W hokeju juniorskim osiągnął całe mnóstwo zaszczytów z dwoma medalami WJC i dwoma tytułami bramkarza roku CHL na czele.

Jednak mówiło się o tym i czekało się na to przede wszystkim dlatego, że