MŚ juniorów: sensacyjne ćwierćfinały, przeklęty złamany kij Noah Dobsona

Mecz dnia: Kanada kontra Finlandia

Dziś poszalałem trochę w tytule, ale wcale nie przesadziłem. Sensacyjny to był dzień na MŚ Juniorów i gdybym tylko mógł ustawiłbym jako grafikę słynne „Wstyd, hańba, kompromitacja”… a w sumie co mi tam mogę i tak zrobię! Chociaż porażka Kanady wcale nie odbyła się w złym stylu, to jednak tamtejsza opinia społeczna nie jest skłonna rozgrzeszyć młodych chłopaków tylko za to że grali „ładnie.

Pierwszy raz w turniejach U20 w których gospodarzem była Kanada nie uda jej się zdobyć żadnego medalu. W każdym z 12 poprzednich Klonowe Liście dochodziły co najmniej do półfinału i potem wygrywały mecz o brąz. Tym razem to już jest koniec, przedwczesny koniec na który złożyło się wiele czynników. Dmuchanie balonika i przesadna pewność także.

Zacznę może nie tyle od raportu tego co się działo co już od zaczętego wątku – szukania przyczyn Kanady zdecydowanego faworyta. Podstawową sprawą była postawa bramkarza Ukka-Pekka Luukkonena, a także nieskuteczność napastników Kanady. Już w trzeciej minucie meczu mieli oni do dyspozycji power-play, a w nim sytuacje wypracowaną dla Cody’ego Glassa. Ta i wiele innych okazji została zmarnowana, a wynik pomiędzy FIN i CAN pierwszy raz od 1979 zawierał w sobie tylko trzy gole.

https://www.youtube.com/watch?v=pmVW_VLewgE

Byłbym bardzo niesprawiedliwy gdybym powiedział że tylko jeden bramkarz grał w tym meczu dobrze. Mikey DiPietro między słupkami kanadyjskiej bramki również spisywał się doskonale. Gole które wpuścił w żaden sposób nie obciążają jego konta, oba zresztą powstały nieco z udziałem pecha/szczęścia/przypadku te określenie które najmniej wam pasuje proszę sobie skreślić.

Jak inaczej mamy bowiem określić trafienie na 46 sekund przed końcem regulaminowego czasu gry na 1:1, po tym jak Eeli Tolvanen dośrodkowuje krążek, a ten odbija się przypadkowo od nóg Aleksiego Heponiemiego i wpada do siatki pod pachą DiPietro. Jak inaczej nazwać złamany