Analiza: przegląd transferów z KHL do NHL

Co roku spora część graczy KHL pakuje manatki i wybiera się za ocean, aby sprawdzić się wśród najlepszych z NHL bądź w ich afiliacjach z AHL. Dziś przedstawimy wam najciekawsze transfery z upraszczając mocno sprawę „Rosji do Ameryki”. Jednocześnie przypominamy, że analizowaliśmy już też odwrotny kierunek z NHL do KHL w dwóch tekstach podczas poprzedniego miesiąca (pierwszy i drugi)

Andy Miele

Pozycja: C

Torpedo Niżny Nowogród => Arizona Coyotes

„Ach, ten Andy!”, brzmiał tytuł jednej z popularniejszych kreskówek ostatnich lat. Aż chce się użyć tych samych słów w odniesieniu do 31-letniego centra. Zgrabnie przeskakiwał z niższych poziomów na te coraz wyższe, na każdym dając się zapamiętać. Z juniorskiej USHL, przez uniwersytecką NCAA, aż do AHL. W tej drugiej w kolejności został nawet wybrany graczem sezonu. Strzelił najwięcej goli i najczęściej asystował. Zwieńczeniem fenomenalnego 2011 roku była nagroda Hobeya Bakera. W przeszłości zdobywali ją tacy gracze jak Paul Kariya, Brendan Morrison, Chris Drury, Ryan Miller, Johnny Gaudreau, Jack Eichel, czy ostatnio Cale Makar. O Andym, niestety, ani widu, ani słychu w NHL.

Odtwórz film

W pewnym momencie się zaciął. Prawie 400 punktów w AHL (0,88 PPG), czołówka klasyfikacji kanadyjskiej, a z Coyotes nędznych 15 spotkań bez choćby jednego trafienia. Kolejne przygody w Szwecji i Rosji wstydu mu nie przynoszą, jednak czy podpisanie kolejnego kontraktu typu 2-way z Arizoną ma jakiś sens, skoro przez tyle lat się nie udawało? Sami kibice mocno ironizują jego postać. Sezon zacznie w AHL, nie wiadomo, czy w ogóle dostanie szansę na występy w pierwszej drużynie,  do tego kasa raczej przeciętna. Z powodzeniem dostałby więcej choćby gdzieś w Szwajcarii. W wolnej chwili można rzucić okiem, jak sobie radzi.

Pawieł Szen