Skarb Fana 19/20 – Boston Bruins

Witamy w tegorocznej elektronicznej wersji Skarbu Fana na sezon 2019/20! Codziennie na naszym portalu ukazywać się będą teksty zapowiadające nowe rozgrywki w wykonaniu konkretnych drużyn. Za nami już artykuły o: St. Louis Blues. Po jeszcze większą ilość statystyk, tekstów i “atrakcji” zapraszamy do wersji papierowej Skarbu Fana, którą możecie zakupić przechodząc pod ten link:

To był bardzo zły moment, by przydarzyć się mógł zły mecz. Niestety w siódmym spotkaniu finałów o Puchar Stanleya bardzo dobra drużyna, jaką były Niedźwiedzie, zagrała kiepsko. Porażka w tej jednej potyczce oznaczała wielką przegraną, bo trofeum było na wyciągnięcie ręki. Offseason nie przyniósł rewolucyjnych zmian, a Bruins jak zwykle mierzyli się z „oskarżeniami” o to, że ich starzejący się skład już więcej nie dotrze tak daleko. Tak, tak, tak, 42-letni słowacki obrońca Zdeno Chara, już 34-letni center Patrice Bergeron i drugi środkowy napastnik David Krejci w wieku 33 lat, rzeczywiście nie brzmi to bardzo perspektywicznie. Ale wszyscy wiemy, że podobne rzeczy mówiono o Bostonie już kilka lat temu i bardzo się pomylono. Bruins pozostają mocnym kandydatem do tego, by jeszcze raz pokrzyżować szyki pozostałym faworytom.

Bilans w sezonie 18/19:

49-24-9, 107 punktów, 2. miejsce w Dywizji Atlantic, porażka w finale Pucharu Stanleya z St. Louis Blues 3-4

Przybyli:

Par Lindholm, Brett Ritchie, Maxime Lagace (wolny rynek)

Odeszli:

Marcus Johansson, Noel Acciari, Lee Stempniak, Gemel Smith, Zane McIntyre (wolny rynek)

Bluzy:

Najważniejszy zawodnik bez podziału na pozycję:

Brad Marchand

Jego zapłakana twarz w trakcie ostatniego finałowego spotkania będzie jednym z najbardziej pamiętnych obrazków z finałów 2019 roku. Stupunktowiec, bo za takiego od ostatniego sezonu musimy uznawać Marchanda, po raz kolejny może z czystym sumieniem spojrzeć w lustro i powiedzieć: dałem z siebie wszystko i przynosiło to świetne efekty. Pokazał że jest coraz lepszym egzekutorem w przewagach liczebnych (34 PPG to rekord jego kariery) i był niezmordowanym motorem napędowym swojej drużyny. Przemilczanym faktem głównie przez krytyków Marchy’ego jest to, że był to sezon w którym nie tylko grał znakomicie, ale też trzymał nerwy na wodzy. Nie został ani razu zawieszony, mimo że niosąca się za nim zła sława wciąż przyczynia się do surowego oceniania jego wejść na granicy przepisów.

Głębia składu:

Obsada bramki: