Game 2 : Maurice zaryzykował i nie zdecydował się na wystawianie Scheifele oraz Laine, pozostali gracze się spięli i zagrali na 100% swoich możliwości, brak poważniejszych błędów i w sumie szczęśliwy redirect Ehlersa, co zaowocowało wygraną.
Ponadto podobał mi się forechecking i trafne przewidywanie zagrań Flames.
Do tego zauważyłem, że Calgary zostawiają bardzo dużo przestrzeni między formacjami, mają nie za dobrą trzecią parę obrony, było kilka przechwytów.
Dobry mecz, trzeba pochwalić trenera oraz zawodników.
Game 3 : poprzednia była gigantycznym wysiłkiem energetycznym i to w pewnym momencie było aż nadto zauważalne – Jets po prostu słabli.
Pionk – po sezonie należy się pożegnać, to już któryś raz jak przez brak komunikacji z Hellebuyckiem Winnipeg tracą gola.
Wróciły stare demony, o grze w PK nie ma co gadać.
Przyczyna jest prosta – tam nie ma odpowiednich wykonawców i w związku z tym nieodzowna jest tak zwana dyscyplina czyli unikanie zagrań, za które można złapać karę.
A jednak – gęba to cholewa : jeśli zespół czyli Winnipeg wygrywa wznowienie w PK, jest w posiadaniu krążka i sytuacja jest w miarę bezpieczna to należy go trochę poszanować, a nie nieudolnie wybijać.
Jak się wybija to skutecznie, a nie w ten sposób że nie wypada nawet poza blueline.
I żądam antycypacji i więcej agresji w trakcie PK – ludzie, Flames wymieniają dwa podania i trafiają do siatki!
Zasadniczo nie mam pretensji do zawodników Flames za ich ostrą grę, ale joby należą się sędziom.
Po pierwsze : gol Lucica na 3:1 winien być nieuznany od razu a nie dopiero po tym jak Maurice wziął challenge. Przepisy są do jednoznacznej interpretacji : atakujący nie ma prawa przebywać w niebieskim polu i do tego powodować jakikolwiek kontakt z bramkarzem.
Po drugie : wybiórcza skrupulatność przy odgwizdywaniu kar. Może nie każdy widział, ale zawodnicy Jets byli taranowani, uderzano ich po rekach – gwizdek milczał.
Za to kiedy winowajcami byli Jets przewinienia były wyłapywane i słusznie.
Pretensje mam do arbitrów z powodu ślepoty i pobłażliwości wobec przewinień Calgary i to na przestrzeni całej serii.
Rzecz jasna nie zmienia to faktu, że spotkanie nieparzyste ponownie wygrali Flames, zasłużenie zresztą.
Game 4, która dopiero będzie : postanowiłem wbrew swoim zwyczajom obejrzeć spotkanie tym razem nie na NHLTV – jakoś nie odpowiada mi tamtejszy komentarz i włączyłem TVP Sport.
Zwróciłem uwagę na wypowiedź z anteny, w której sugerowano, żeby w następnym meczu nie wystawiać Scheifele i Laine.
Z tym się częściowo zgadzam, ale tylko wówczas, jeśli obaj byliby na wózkach lub pod respiratorem.
Teraz wszystko albo nic, Jets nie dadzą rady wygrać meczu numer cztery, jest za mało kompetencji w przodzie.
Kto strzelał jak dotąd : 2x Copp, 2x Ehlers, po razie Harkins i Lowry.
Z wyjątkiem Ehlersa są to gracze bottom six, a chyba to jest jasne że nie zrzuca się całej odpowiedzialności za ofensywę na tych graczy i nie oczekuje się od nich worka bramek.
Brakuje ognia od Connora i Wheelera, niestety.
A i Eakin trochę nie ten.
To jest za mało, żeby móc zwyciężyć w dwóch meczach i przejść dalej.
Lekarze muszą stanąć na rzęsach żeby przywrócić przynajmniej jednego z dwójki #55 i #29.
PP kuleje, leży i robi pod siebie, 2 na bodajże 15 – o czym tu mowa.
A gdyby któryś z rekonwalescentów powrócił może sytuacja ulegnie poprawie.
Zobaczymy, mam nadzieję, że nie wywiesili białej flagi, jak rok temu po game 5 z Blues.
Na zakończenie coś o rywalach : narzeka się na tego Johnny Hockey ale człowiek jest genialny. Dobrze grają Lindholm i Backlund. Flames dzięki pewnym okolicznościom wyglądają lepiej niż Jets i to im daję większe szanse na wygraną w tej serii.
Na dziś wystarczy.
Zolnierz82
Cieszy wygrana z Wild, ale defensywa do natychmiastowej poprawy. A to co wyprawiał Myers woła o pomstę do nieba i pachnie kryminałem ?. Najbardziej cieszy mnie zachowanie EP40 – nie daje sobie w kaszę dmuchać ?. Tak jak myślałem to są ciężkie mecze, a to że obie drużyny delikatnie mówiąc nie przepadają za sobą dodaje tylko pikanterii. Go Canucks!
w pakiecie premium
Komentarze pod tekstem
Dobry.
Dwa spotkania i huśtawka nastrojów.
Game 2 : Maurice zaryzykował i nie zdecydował się na wystawianie Scheifele oraz Laine, pozostali gracze się spięli i zagrali na 100% swoich możliwości, brak poważniejszych błędów i w sumie szczęśliwy redirect Ehlersa, co zaowocowało wygraną.
Ponadto podobał mi się forechecking i trafne przewidywanie zagrań Flames.
Do tego zauważyłem, że Calgary zostawiają bardzo dużo przestrzeni między formacjami, mają nie za dobrą trzecią parę obrony, było kilka przechwytów.
Dobry mecz, trzeba pochwalić trenera oraz zawodników.
Game 3 : poprzednia była gigantycznym wysiłkiem energetycznym i to w pewnym momencie było aż nadto zauważalne – Jets po prostu słabli.
Pionk – po sezonie należy się pożegnać, to już któryś raz jak przez brak komunikacji z Hellebuyckiem Winnipeg tracą gola.
Wróciły stare demony, o grze w PK nie ma co gadać.
Przyczyna jest prosta – tam nie ma odpowiednich wykonawców i w związku z tym nieodzowna jest tak zwana dyscyplina czyli unikanie zagrań, za które można złapać karę.
A jednak – gęba to cholewa : jeśli zespół czyli Winnipeg wygrywa wznowienie w PK, jest w posiadaniu krążka i sytuacja jest w miarę bezpieczna to należy go trochę poszanować, a nie nieudolnie wybijać.
Jak się wybija to skutecznie, a nie w ten sposób że nie wypada nawet poza blueline.
I żądam antycypacji i więcej agresji w trakcie PK – ludzie, Flames wymieniają dwa podania i trafiają do siatki!
Zasadniczo nie mam pretensji do zawodników Flames za ich ostrą grę, ale joby należą się sędziom.
Po pierwsze : gol Lucica na 3:1 winien być nieuznany od razu a nie dopiero po tym jak Maurice wziął challenge. Przepisy są do jednoznacznej interpretacji : atakujący nie ma prawa przebywać w niebieskim polu i do tego powodować jakikolwiek kontakt z bramkarzem.
Po drugie : wybiórcza skrupulatność przy odgwizdywaniu kar. Może nie każdy widział, ale zawodnicy Jets byli taranowani, uderzano ich po rekach – gwizdek milczał.
Za to kiedy winowajcami byli Jets przewinienia były wyłapywane i słusznie.
Pretensje mam do arbitrów z powodu ślepoty i pobłażliwości wobec przewinień Calgary i to na przestrzeni całej serii.
Rzecz jasna nie zmienia to faktu, że spotkanie nieparzyste ponownie wygrali Flames, zasłużenie zresztą.
Game 4, która dopiero będzie : postanowiłem wbrew swoim zwyczajom obejrzeć spotkanie tym razem nie na NHLTV – jakoś nie odpowiada mi tamtejszy komentarz i włączyłem TVP Sport.
Zwróciłem uwagę na wypowiedź z anteny, w której sugerowano, żeby w następnym meczu nie wystawiać Scheifele i Laine.
Z tym się częściowo zgadzam, ale tylko wówczas, jeśli obaj byliby na wózkach lub pod respiratorem.
Teraz wszystko albo nic, Jets nie dadzą rady wygrać meczu numer cztery, jest za mało kompetencji w przodzie.
Kto strzelał jak dotąd : 2x Copp, 2x Ehlers, po razie Harkins i Lowry.
Z wyjątkiem Ehlersa są to gracze bottom six, a chyba to jest jasne że nie zrzuca się całej odpowiedzialności za ofensywę na tych graczy i nie oczekuje się od nich worka bramek.
Brakuje ognia od Connora i Wheelera, niestety.
A i Eakin trochę nie ten.
To jest za mało, żeby móc zwyciężyć w dwóch meczach i przejść dalej.
Lekarze muszą stanąć na rzęsach żeby przywrócić przynajmniej jednego z dwójki #55 i #29.
PP kuleje, leży i robi pod siebie, 2 na bodajże 15 – o czym tu mowa.
A gdyby któryś z rekonwalescentów powrócił może sytuacja ulegnie poprawie.
Zobaczymy, mam nadzieję, że nie wywiesili białej flagi, jak rok temu po game 5 z Blues.
Na zakończenie coś o rywalach : narzeka się na tego Johnny Hockey ale człowiek jest genialny. Dobrze grają Lindholm i Backlund. Flames dzięki pewnym okolicznościom wyglądają lepiej niż Jets i to im daję większe szanse na wygraną w tej serii.
Na dziś wystarczy.
Cieszy wygrana z Wild, ale defensywa do natychmiastowej poprawy. A to co wyprawiał Myers woła o pomstę do nieba i pachnie kryminałem ?. Najbardziej cieszy mnie zachowanie EP40 – nie daje sobie w kaszę dmuchać ?. Tak jak myślałem to są ciężkie mecze, a to że obie drużyny delikatnie mówiąc nie przepadają za sobą dodaje tylko pikanterii. Go Canucks!