NHL-owi pariasi i włóczędzy. Aktywni gracze z CV na 5+ klubów

Co decyduje o tym, że jeden zawodnik jest przez całą wieloletnią karierę wierny jednym barwom klubowym, a inny zmienia kluby jak rękawiczki? Czy to na pewno wybór  hokeisty, czy też to drużyny kreują tę rzeczywistość? Absolutnym rekordzistą w ilości klubów, w jakich udało mu się wystąpić, był Mike Sillinger. Jego „licznik” sięgnął aż 12 organizacji, ale większy artykuł o nim jest u nas dopiero w przygotowaniu. Tymczasem chciałem wam przedstawić pięciu AKTYWNYCH hokeistów NHL, którzy na dłużej nigdzie nie zagrzali miejsca. Jakie są tego powody? Poznajmy ich historię i zastanówmy się wspólnie.

Nate Thompson – osiem drużyn – BOS, NYI, TBL, ANA, LAK, OTT, MTL, PHI

W zasadzie można by już napisać dziewięć i przyznać Thompsonowi samodzielny fotel lidera wśród aktywnych hokeistów NHL. Dostał on bowiem w trakcie offseason „posadę” w Winnipeg i prawdopodobnie będzie walczył o czwartą formację w Jets, a może nawet dostanie minuty w penalty kill.  Nie wpisuje jednak tego jako pewnik, bo zawsze może zdarzyć się kontuzja lub inna „przygoda” i owego dziewiątego klubu w którym zagrał nie będzie, nie uprzedzajmy faktów.

To swojego rodzaju ewenement, ale największym włóczęgą ligi, człowiekiem jakby na to nie patrzeć chcianym i potrzebnym w tak dużej ilości klubów, jest gość którego umiejętności nie są najwyższe i najbardziej wszechstronne (delikatnie rzecz ujmując). Thompson w trakcie całej kariery trwającej do 2005 roku do teraz (15 lat) zarobił łącznie 14 milionów dolarów. Średnio wychodzi mniej niż milion na rok… nigdy nie został krezusem, ale stałość zatrudnienia w najlepszej lidze świata mimo wszystko imponuje.

To nie była łatwa i niewyboista droga, wydraftowany przez Bruins i szybko oddelegowany dalej. Najdłużej trwał jego pobyt