Wczoraj w formie wydarzenia zdalnego odbyło się wręczenie nagród za sezon regularny dla najlepszych zawodników NHL. Connor McDavid powtórzył wyczyn Wayne’a Gretzky’ego sprzed blisko 40 lat i został drugim w historii ligi jednogłośnie wybranym MVP otrzymując drugi raz w karierze trofeum Harta. Kapitan Oilers zanotował w sezonie regularnym niesamowitą liczbę 105 punktów w 56 spotkaniach. Drugie miejsce w głosowaniu zajął Auston Matthews, który przy okazji odebrał Maurice Richard Trophy, a trzecie Nathan MacKinnon. Oprócz tego McDavid odebrał również Nagrodę im. Teda Lindsaya oraz Art Ross Memomial Trophy.
Calder Trophy zgodnie z oczekiwaniami trafił w ręce Kiriła Kaprizowa, a Trofeum im. Jamesa Norrisa do Adama Foxa. Alexander Barkov odebrał Frank J. Selke Trophy, a Trofeum Veziny Marc-Andre Fleury. Nie bedę wspominać o nagrodach za osiągnięcia pozasportowe, bo z tymi nagrodami akurat problemu nie mam. Generalnie było bardzo słodko, były podziękowania dla drużyn, trenerów, żon, kochanek, dzieci. Więc co mi w zasadzie nie pasuje w tych nagrodach. Teraz pytanie i chwila dla was na odpowiedź. Wiecie co łączy wszystkich wyżej wymienionych hokeistów?
Żodyn
w pakiecie premiumDarmowy fragment za Tobą
Wszystko w NHL zasługuje na szerszy komentarz
Odblokuj pełny tekst, inne analizy redakcji, felietony i archiwum NHL w PL. To nasze hobby, ale także praca, wesprzyj nasze działania.
Czytaj dalej z abonamentem- Dłuższe teksty i komentarze po najważniejszych wydarzeniach NHL
- Analizy kontraktów, transferów, play-offów i klubowych decyzji
- Dostęp do treści premium oraz archiwum serwisu
- To, co robimy, możesz prześledzić w sekcji darmowych tekstów
Wybierz pakiet, aby przejść do zamówienia.
Komentarze pod tekstem
Puenta artykułu jest tak celna, że aż dziwne, iż jeszcze nie wprowadzono takiej formuły wręczania nagród za sezon zasadniczy.
Ale to przecież praktycznie niemożliwe. Awards Show to zawsze – no właśnie, show. Impreza w Las Vegas, bankiecik, pełna sala ludzi. Nie da się tego zrobić gdy jeszcze trwają play-offy, nawet w „normalnych” czasach. No bo jak (opierając się na akurat danych z tego sezonu) Wasilewski miałby w poniedziałek grać Game 1 o Puchar Stanleya, we wtorek polecieć na melanż do Vegas, a w środę być z powrotem w Tampie na Game 2? Choć oczywiście zgadzam się z Alkiem, że lepiej byłoby to wszystko rozstrzygnąć na świeżo, tuż po fazie zasadniczej, to teza słuszna i oczywista.
Wiesz Adrian, ja bym zrobił dodatkowe kilka dni wolnego przed playoffami. Wtedy gala i przy okazji regeneracja sił. Myśle ze po 82 meczach sezonu zasadniczego gracze tez by nie narzekali na dodatkowe 3 dni regeneracji przed najważniejszymi momentami sezonu.
Rozdawanie tych nagród w aktualnym terminie to po prostu sztuka dla sztuki, bo to wygląda jak nagrody dla looserów (albo nagrody pocieszenia jak kto woli). Albo dajemy po sezonie zasadniczym, żeby każdy mógł się tym cieszyć albo dawajmy, ale bez gali, później, bo komu ta gala daje radochę?
Genialny tekst.
Niestety szołbiznes z logiką sportową rozminął się już dawno.
Nowi redaktorzy dają radę, młode chłopaki, coś jak Cole Caufield 😉