Uczył się z Youtube’a, teraz pokłony biją mu legendy NHL

Na ścianie plakat „Rosyjskiej Piątki” obok łóżko, szafa, biurko, na podłodze dywan. Tak wyglądał pokój, w którym dorastał Nikita Kuczerow. Gdy zamykał oczy, obraz z plakatu nie znikał, a wręcz przeciwnie zaczynał żyć. Zanim zasnął rozważał w głowie wszystkie akcje swoich słynnych rodaków występujących w Detroit Red Wings.

Chłopak rodem z Majkop, stolicy Adygei, autonomicznej republiki wchodzącej w skład Federacji Rosyjskiej słyszał mnóstwo opowieści o tym, jak Siergiej Fiodorow, Igor Łarionow, Władimir Konstantinow, Wiaczesław Kozłow i Wiaczesław Fietisow czarowali na taflach NHL w latach dziewięćdziesiątych poprzedniego wieku. Wyobrażał sobie, że robi dokładnie to samo. Wspominając tamte czasu mówi, że to było coś, o czym marzył.

Kuczerow musiał wytężać swoją wyobraźnię. Nie mógł wspomóc jej obrazkami telewizyjnymi, ponieważ w tamtym czasie nie było w Rosji transmisji z meczów NHL. Jedyne co mógł, to zbierać naklejki hokeistów i wklejać je do specjalnego albumu, w którym każda strona poświęcona była innej drużynie, prezentując jej pierwszą piątkę i bramkarza. Pomimo bardzo ograniczonego dostępu do najlepszej ligi świata, tak jak tylko mógł, tak interesował się losami rodaków występujących tam: Fiodorowa, Pawła Bure, Aleksandra Mogilnego, Aleksandra Owieczkina, czy też Pawła Daciuka.

YouTube milowym krokiem w jego karierze i życiu

Robi nieszablonowe rzeczy, zyskał globalną sławę

Hokej w jego wykonaniu to czysty przypadek

Obserwuje, przewiduje i podaje

W Rosji potraktowano go przedmiotowo

„Źle się stało, że CSKA go nie wydymało…”

Wielu w niego wątpiło.
W drafcie też nie był w oczach menadżerów łakomym kąskiem

Od reszty różni go reakcja na krytykę

Czarodziej czy Einstein hokeja?