Martin Brodeur – Urodziłem się, by to robić

Przedstawiamy jeszcze jedno tłumaczenie fenomenalnych tekstów o NHL ukazujących się na łamach portalu The Players Tribune. To historia legendarnego bramkarza Martina Brodeura. O grze w dwóćh drużynach na raz i to na dwóch pozycjach: napastnika i bramkarza. Jest też o Devils i ich sile w najlepszych latach.

https://nhlw.pl/2023/05/zamow-papierowe-podsumowanie-sezonu-nhl-ach-co-to-byl-za-sezon-22-23/

Wygrałem swój pierwszy Puchar Stanleya w 1995 roku. Jak się później okazało, także przegrałem swój pierwszy Puchar Stanleya w 1995 roku.

Dorastając w Quebec zawsze w coś graliśmy. Moją pierwszą rywalizacją była ta z dzieciakami z tego samego podwórka. Latem graliśmy w ulicznego hokeja tak długo, jak świeciło słońce, a później improwizowaliśmy że dalej gramy. To jak dzieliliśmy się na drużyny było całkiem rozsądne. Obok drogi stała latarnia. Kto mieszkał na północ od niej był członkiem jednego zespołu, kto na południe grał dla drugiego. Byłem w drużynie Bieguna Północnego (przyp. tłum. w oryginale „North Pole team”. „North Pole” to biegun północny, samo „pole” oznacza słupek, stąd pewnie nazwa North Pole – od północy i latarni). Mój przyjaciel Guy grał w zespole Południa.

Nie będę skromny: w dzieciństwie Biegun Północny był dla mnie bardzo ważny. Kiedy wygrałem swoje pierwsze mistrzostwo z Devils wiedziałem dokładnie, gdzie zabiorę Puchar. Wiedziałem to odkąd byłem dzieciakiem. Od razu przyjechałem z nim do mojej starej dzielnicy. Drużyny Północy i Południa rozegrały mecz o trofeum. O Puchar Stanleya. I przegraliśmy. Skład Guya wyrwał nam zwycięstwo z rąk. Musiałem patrzeć, jak podnosi trofeum nad głowę i robi rundkę dookoła. Na szczęście, miałem okazję na rewanż w 2000 i 2003 roku.

Odtwórz film

***