Defensywni geniusze w NHL. Jak rozpoznać godnego Selke Trophy?

Trofeum Selke w NHL jest jedną z najtrudniejszych nagród do przyznania z dwóch powodów. Po pierwsze, istnieje zagwozdka, jak interpretować ten tytuł.

„Teraz już nie wiem” powiedział Phillip Danault, środkowy Los Angeles Kings. „Nie wiem, co dokładnie trzeba robić, by zasłużyć na bycie nominowanym. Czy chodzi o Corsi? Plus/minus w zależności od drużyny? Dobre wznowienia? Pewnie jakieś świetne liczby w defensywie.”

To wyzwanie – wymiernie sprawdzić kto jak gra w defensywie, a nie tylko opierać się na reputacji. Istnieją ogromne ograniczenia danych w publicznym dostępie, gdy chodzi o analizę obrony. Trudno jest uchwycić moment, kiedy zawodnik zatrzymuje tworzenie się ataku w pierwszej kolejności poprzez swoje podejście.

Może to prowadzić do nadmiernego polegania na bardziej podstawowych statystykach, takich jak czas na lodzie, plus/minus i zablokowane mecze, które tylko nadgryzają temat. Przez ostatnie lata wyścig o Trofeum Selke był łatwy w przewidywaniu końcowych ustaleń. Niezależnie od interpretacji nagrody, jeden zawodnik ją dostawał: Patrice Bergeron.

„Myślę, że jest najlepszym archetypem dla Trofeum Selke,” powiedział Danault, wymieniając jego świadomość na lodzie, zdolności do zdobywania bramek w odpowiednim momencie, umiejętność stawiania kija na drodze krążka ogólnie solidną obronę.

Teraz, gdy Bergeron przeszedł na emeryturę, pole jest dużo bardziej otwarte dla reszty czołowych napastników defensywnych. Pozostawia to dwa pytania na ten sezon wyścigowy — jak należy interpretować tę nagrodę w dzisiejszej grze i którzy zawodnicy powinni zyskać uznanie?

Defensywa jest kluczowym elementem Trofeum Selke. Aby wskazać najlepszych w lidze, skupimy się na 10 napastnikach z najlepszymi ocenami obronnymi (defensive ratings) w lidze, którzy spełniają kluczowe kryteria: co najmniej 15 minut czasu na lodzie na mecz i co najmniej 15 minut czasu na lodzie w osłabieniu swojego zespołu. Sam Reinhart i Aleksander Barkov prowadzą w tym zestawieniu.

Barkov ma już wysoką reputację dzięki wygranej w Trofeum Selke w 2021 roku. Ale to honor, który zdobył dzięki stabilnej grze dwukierunkowej na przestrzeni lat, a ten sezon nie jest inny. Pomimo zmagań z niektórymi z najtrudniejszych przeciwników, prezentuje znakomite liczby we własnej strefie. Florida traci tylko około dwóch przewidywanych bramek na 60 minut gry z Barkovem na lodzie, co jest o 0,29 lepsze niż jego koledzy z drużyny.

Może nie jest najczęstszym blokującym strzały, ale odnosi sukcesy dzięki swojej antycypacji i pozycjonowaniu. Skutecznie zamyka korytarze w strefie obronnej, wygrywa walki o krążek i wywozi krążek ze swojej tercji utrzymując jego posiadanie. Tego typu aktywna obrona jest poparta przez posiadanie ofensywnego potencjału.

„Myślę, że niektórzy z najlepszych zawodników defensywnych są dobrymi zawodnikami ofensywnymi, co pozwala im dokonywać słusznych odczytów w obronie” powiedział napastnik Flames, Blake Coleman. „Myślą w ten sam sposób. Myślą o tym, gdzie będzie krążek. Nie są reaktywni, oni antycypują.”

Łatwo jest nazwać wzrost oceny obronnych dokonań Reinharta do gry w formacji z Barkovem. Ale sam stał się bardziej wszechstronnym przez ostatnie kilka lat. W każdym z ostatnich czterech sezonów był na plusie w swojej drużynie pod względem tłumienia przewidywanych bramek przy grze pięciu na pięciu w stosunku do swoich kolegów z drużyny, a ten rok nie jest inny, nawet podczas rywalizacji z najlepszą konkurencją.

Dwóch zawodników Panthers to nie przesada. W bliskiej czołówce znajduje się aż trzech hokeistów innego klubu,