W zeszłym sezonie NHL drużyna Vancouver Canucks zaskoczyła wszystkich, osiągając wyniki przekraczające najśmielsze oczekiwania. Fani, od dłuższego czasu przyzwyczajeni do rozczarowań, z niedowierzaniem patrzyli, jak ich drużyna pnie się w tabeli. Kluczowym czynnikiem był doskonały początek sezonu, podczas którego skuteczność drużyny była na bardzo wysokim poziomie. Bramkarz Thatcher Demko wielokrotnie imponował formą, dokonując wręcz niemożliwego. Przykłady takich szybkich wzlotów i nagłych spadków zdarzały się już wcześniej w NHL, dlatego zarząd klubu podjął latem działania, aby odpowiednio wzmocnić drużynę i uniknąć powrotu do dawnej, przeciętnej formy.
https://nhlw.pl/2024/10/zamow-papierowy-skarb-fana-nhl-na-sezon-2024-25-hit-teraz-takze-audiobook/
Samo wzbogacenie składu o pożytecznych graczy nie wystarczyłoby jednak, by utrzymać poziom. W zeszłym sezonie wyróżniał się nie tylko Demko, ale i kapitan drużyny Quinn Hughes, który w duecie z Filipem Hronkiem tworzył jedną z najlepszych par defensywnych w lidze. Również J.T. Miller, przez niektórych kibiców uważany wcześniej za zawodnika o trudnym charakterze, zagrał na wysokim poziomie.
Ogromne oczekiwania towarzyszyły Eliasowi Petterssonowi – szwedzkiemu napastnikowi, który kilka lat temu wyglądał na przyszłą gwiazdę ligi. Po imponującym początku kariery wywalczył kontrakt na poziomie 11,6 miliona dolarów rocznie, co stawia go wysoko w rankingu zarobków NHL, gdzie wyprzedzają go jedynie największe nazwiska: Connor McDavid, Auston Matthews, Nathan MacKinnon i Artemi Panarin.
Najlepiej opłacani gracze ligi
Niestety, w obecnym sezonie Pettersson nie spełnia pokładanych w nim oczekiwań. Znajduje się w środku stawki punktujących graczy własnej drużyny, zdobywając zaledwie pięć punktów w 11 meczach. Wyprzedzają go inni zawodnicy, tacy jak Pius Suter i Teddy Blueger, którzy zarabiają zdecydowanie mniej. Co więcej, wszystkie punkty zdobył przeciwko zespołom, które w zeszłym sezonie nie awansowały do play-offów. Kanadyjskie media zaczynają naciskać na szwedzkiego gracza, a pytania o jego formę stają się coraz bardziej natarczywe. Co się dzieje?
Czy problem tkwi w stylu gry?
w pakiecie premiumDarmowy fragment za Tobą
Wszystko w NHL zasługuje na szerszy komentarz
Odblokuj pełny tekst, inne analizy redakcji, felietony i archiwum NHL w PL. To nasze hobby, ale także praca, wesprzyj nasze działania.
Czytaj dalej z abonamentem- Dłuższe teksty i komentarze po najważniejszych wydarzeniach NHL
- Analizy kontraktów, transferów, play-offów i klubowych decyzji
- Dostęp do treści premium oraz archiwum serwisu
- To, co robimy, możesz prześledzić w sekcji darmowych tekstów
Wybierz pakiet, aby przejść do zamówienia.
Komentarze pod tekstem
Dzięki Michał za analizę Petterssona ,komentuję dopiero teraz, bo chciałem nabrać pewnej perspektywy czasowej.
Generalnie masz rację ze wszystkim, dodam tylko od siebie, że zeszłoroczne problemy szweda zaczęły się w okolicy meczu gwiazd i niestety trwały do końca sezonu.
O ile dobrze pamiętam, to było jakieś zapalenie ścięgien w kolanie, a jak wiadomo, ze stawami trzeba bardzo ostrożnie, poza tym leczą się długo, a zbyt wczesny powrót może pogorszyć sytuację. Myślę, że to jest źródło całych jego kłopotów. Po sezonie poddał się leczeniu ale to trwa. Można z tego wywnioskować, że nie był w przygotowany na 100% do nowego sezonu, dokładając do tego wszystkiego ogromną presję związaną z nowym kontraktem, daje to nam wynik w postaci jego bardzo słabej gry.
Ale, żeby nie popadać w czarną rozpacz, to po to chciałem mieć perspektywę czasową, bo jak pisałeś ten artykuł czyli 9 listopada, to było już widać w grze Eliasa poprawę. Ta poprawa dotyczyła tylko gry w defensywie i ja wiem, że nie płaci się ponad 11 baniek, żeby zawodnik dobrze grał w obronie ale od czegoś trzeba zacząć.
Na szczęście widać powolny ale stały progres w grze Petterssona, ostatnie 5 meczów to 3 gole i 3 asysty. Nie można rzecz jasna zakrzyknąć he is back! bez przesady ale jego gra w ostatnich meczach daje nadzieję, że nie będzie to dla chłopaka sezon stracony.