ANALIZA. Powołania z NHL na Turniej 4 Narodów – Stany Zjednoczone

Lata rzetelnej pracy na poziomie młodzieżowego szkolenia i w NHL wreszcie dają wymierne efekty. Późne roczniki dziewięćdziesiąte oraz wczesne dwutysięczne to dla amerykańskiego systemu potężne hokejowe żniwa. Do pierwszej od ośmiu lat imprezy best-on-best, czyli 4 Nations Face-off zaplanowanej na 12-20 lutego 2025 Stany Zjednoczone przystąpią jako nieznaczny, ale faworyt.

Poprzednie teksty o powołaniach: Kanada, Szwecja i Finlandia

https://nhlw.pl/2024/10/zamow-papierowy-skarb-fana-nhl-na-sezon-2024-25-hit-teraz-takze-audiobook/

ATAK

Uniwersalni górą

Wiele powiedziano – my również zabraliśmy w tej sprawie głos – o pozostawieniu poza kanadyjską kadrą praktycznie całej najmłodszej generacji hokeistów oraz o postawieniu na nieoczywiste, zadaniowe postaci typu Brandon Hagel czy Anthony Cirelli. To nazwiska, do których natychmiast przyklejamy przymioty jak „zaufanie”, „odpowiedzialność” itd. To gracze, z którymi na lodzie komfortowo czują się przede wszystkim trenerzy. W bardzo podobny sposób o konstrukcji dolnych formacji swojego ataku pomyśleli Amerykanie. Menedżer Bill Guerin wraz ze współpracownikami uznał, że nie potrzebuje tam stricte ofensywnych postaci jak najskuteczniejszy amerykański skrzydłowy tego sezonu Cole Caufield, przebojowy snajper Alex DeBrincat czy dysponujący absolutnie zjawiskowym strzałem Tage Thompson. Dolnymi formacjami pokierują wszechstronni centrzy: Dylan Larkin i Vince Trocheck, o fizyczną prezencję – zakładam, że zwłaszcza przed nosem bramkarza w PP – zadba Chris Kreider, a rolę noża-finki spełni Brock Nelson, czyli więc doświadczony ligowiec potrafiący kompetentnie zagrać praktycznie wszystko. Strzelić, podać, przykryć, zagrać na środku, wygrać ważne wznowienie, pojeździć na obu skrzydłach. Z podejściem Guerina i spółki można się zgadzać bądź nie, ale nie można zarzucić braku koncepcji.

Czy wystarczy siły ognia?