Życie hokejowej cheerleaderki. Piękne i pożądane

Historia cheerleadingu w rosyjskim hokeju rozpoczęła się w 1997 roku, kiedy powstała pierwsza profesjonalna grupa wsparcia „Skrzydeł Sowietów”. Dwa lata później, zespół przeniósł się do moskiewskiego „Dynama”, dając początek grupie „Dynamit”, która funkcjonuje do dziś.

Jak wspomina Nadieżda Muchtarowa, założycielka i dyrektor artystyczny „Dynamitu”, wszystko zaczęło się, gdy jako 19-latka wraz z koleżankami zaproponowała kierownictwu klubu stworzenie grupy cheerleaderek. „Początkowo kierownictwo nawet nie rozumiało, po co to jest potrzebne. Tylko jedna osoba się zainteresowała i powiedziała: 'Dlaczego nie, spróbujmy'”, opowiada Nadieżda.

Początki nie były łatwe. Dziewczyny musiały wszystko tworzyć od podstaw – same wymyślały układy, a nawet własnoręcznie wykonywały pompony. „Wiecie, w kwiaciarni sprzedają takie wstążeczki – kupiłyśmy szpule i nocami wiązałyśmy. Okazały się one szalenie ciężkie, jak hantle. Chciałyśmy, żeby było jak w Ameryce – takie ogromne, z którymi tak łatwo pracują. A nasze były nie do podniesienia. Ręce odpadały, wszystko bolało,” wspomina Muchtarowa.

Z czasem, inne kluby zaczęły naśladować ich model – od liczby dziewcząt w zespole (osiem), po scenografię z podium. Przedstawiciele klubów przyjeżdżali i obserwowali występy „Dynamitu”, by stworzyć własne grupy wsparcia.

Kim są cheerleaderki hokejowe?

W cheerleadingu hokejowym obowiązują surowe kryteria. Nadieżda Muchtarowa podkreśla, że wymagania dotyczące parametrów i profesjonalnego przygotowania są niezmienne od lat. „Dziewczyna musi być szczupła, o sportowej sylwetce. Mamy bardzo mało czasu, żeby doprowadzić ciało do formy, dlatego przyjmujemy dziewczyny, które utrzymują się w dobrej kondycji.”

Zespoły prefereują kandydatki z przygotowaniem choreograficznym lub sportowym. W „Dynamicie” nie uczą nikogo od podstaw – przyjmują głównie osoby z doświadczeniem w gimnastyce artystycznej lub sportowej, albo te, które od dzieciństwa zajmowały się tańcem. Minimalny wiek to 19 lat, lecz górna granica nie jest ściśle określona. „Dziewczyny starsze 26 lat nam nie piszą, bo to wiek, kiedy chce się czegoś więcej niż grupa wsparcia. A dla młodych dziewczyn, studentek pierwszego-drugiego-trzeciego roku, to właśnie startup i możliwość pokazania się w pełnej krasie,” wyjaśnia Muchtarowa.

W grupie „Dolls” wspierającej Sibir Nowosybirsk, którą kieruje Julia Pustosełowa, wymagania są podobne, choć nieco mniej restrykcyjne. Minimalny wiek to 16 lat, a rekrutacja skupia się na poszukiwaniu dziewcząt z tanecznym przeszkoleniem lub doświadczeniem sportowym. „Ale główne – to pragnienie. Jeśli ono jest, to przez jakiś czas dziewczyny u nas się przeobrażają, wszystkie ich umiejętności stają się lepsze. Szansa na taniec w grupie wsparcia jest absolutnie dla każdego,” podkreśla Pustosełowa.

Droga do zespołu – rekrutacja i przygotowania