Felieton o NHL. Wszyscy jesteśmy zbyt surowi dla tej drużyny

Zwolnienie w NHL prezydenta Brendana Shanahana mogło umknąć uwadze. Legenda Detroit Red Wings i główny oficjel Maple Leafs od 2014 roku odszedł po 11-letnim okresie, który stał się synonimem frustracji. Toronto cierpi chronicznie – wszystkie twarze na kluczowych stanowiskach się zmieniły. Trener Babcock odszedł w 2019, menadżer Dubas w 2023, Keefe w 2024. Shanahan pozostał ostatni, a po porażce 3-4 z aktualnym mistrzem wydawało się oczywiste, że…

W tym momencie nasuwa się pytanie: czy to zwolnienie było rzeczywiście konieczne? Czy cierpienia Toronto są tak jednoznaczne i czy problemy tego klubu są naprawdę tak wielkie? Czy wszystko jest aż tak złe, jak myślimy i o czym rozmawiamy? Toronto rozpada się w playoff – to prosta i udokumentowana teza. Ale zespół ma problemy tylko wtedy, bo w sezonie regularnym ich nie ma. Leafs nie opuszczają playoffow od 2017 roku, a od 2018 stabilnie plasują się w czołowej trójce dywizji.

W tym roku wygrali Atlantyk. Najlepsi gracze regularnie pokazują, za co im płacą. Matthews ma trzy trofea Richarda i jeden Hart, Marner w tym roku był w top-5 bombardierów, Nylander w top-2 strzelców. Frazę „sukces tej drużyny mierzy się wyłącznie w playoffach” przyjęto do użytku tylko dlatego, że przyzwyczailiśmy się do stabilności Leafs w sezonie regularnym.

Odtwórz film

Sezon zasadniczy nie daje podstaw do uznania zespołu za najsilniejszy w lidze, ale nie