Hokej. Na pustą się nie liczy? Błąd! To cenna umiejętność w NHL

To musi być strzał z klepy z lewego koła, prawda? Prawdopodobnie w przewadze. Można to sobie łatwo wyobrazić – na jednym kolanie, wkładając w to wszystko, przebijając dziurę w tyle siatki. Tak Aleks Owieczkin zdobędzie swoją bramkę numer 900. Kontratak też mógłby być ciekawy. Nie ma ich już tak wiele jak kiedyś, ale w swoich najlepszych czasach niewiele rzeczy było bardziej przerażających niż Owieczkin pędzący przez strefę neutralną z pełnym impetem. Dobicie lub dobitka byłyby nieco mniej pamiętne, ale Owi wykonał mnóstwo pracy wokół bramki w ciągu ostatnich 20 lat. Nie jest to idealne, nie jest to rodzaj gola, który umieszcza się na plakacie, ale mogłoby zadziałać.

Tylko nie gol do pustej bramki, prawda? Cokolwiek, tylko nie strzał do pustej. Tak antyklimaktyczny. Tak łatwy. Tak niegodny osiągnięcia. Jest coś takiego w strzelaniu, gdy przeciwny bramkarz jest ściągnięty, nieprawdaż? Jakby te gole nie powinny liczyć się tak samo jak perfekcyjnie wykonany strzał z pierwszej lub elegancki zwód z forhendu na bekhend podczas odważnego rajdu do bramki. Czy możesz sobie wyobrazić Owieczkina rzucającego się na bandy w historycznej celebracji po trafieniu do pustej bramki? Ugh. Nawet zawodnicy wyglądają na zawstydzonych, gdy je zdobywają. Puste bramki? Raczej puste kalorie.

„Czasami zdobywasz dwie w meczu, albo dostajesz kilka punktów za nie, i czujesz się trochę tandetnie”, powiedział Nathan MacKinnon z Colorado Avalanche, który miał w tamtym sezonie cztery gole do pustej bramki. „Ale co masz zrobić? Prowadzisz jedną bramką, zostaje minuta, musisz umieścić krążek w siatce. To przychodzi, gdy jesteś w dobrej drużynie. Masz przewagę, a potem zdobywasz takie bramki. Rozumiem to. Ludzie tego nie kochają, jestem pewien. Ale cały sens polega na tym, by zakończyć mecz.”

Odtwórz film

Zakończyć mecz. Czekaj. Chwila. Pomyśl o tym przez moment. Puste bramki kończą mecz. To