Maple Leafs ogłosili duży ruch. Siergiej Bobrowski, bramkarz, który we wrześniu skończy 38 lat i który właśnie zaliczył najgorszy sezon w karierze, dostaje od klubu trzyletni kontrakt wart 21 milionów dolarów, siedem milionów rocznie. Toronto sięgnęło po dwukrotnego mistrza Pucharu Stanleya, tyle że mistrz w ostatnich miesiącach mocno spuścił z tonu i zagrał przeciętnie.
Zanim przejdziemy do liczb, przypomnijmy sobie stawkę tej gry. Toronto nie sięgnęło po Puchar Stanleya od 1967 roku, to najdłuższa susza w całej lidze, dłuższa niż niejedna kolejka do specjalisty w polskiej przychodni rejonowej. Do finału konferencji klub nie dotarł od 2002 roku. W minionym sezonie Leafs po raz pierwszy od dziewięciu lat nie zagrali nawet w fazie pucharowej. Zarząd nie kupuje więc bramkarza dla zabawy, tylko z desperacji, licząc, że ktokolwiek między słupkami da klubowi choć cień nadziei, zanim kapitan Auston Matthews zacznie się rozglądać za innym adresem do pracy.
Bo zacznijmy od tego, co Bobrowski właściwie pokazał w minionym sezonie. Skuteczność interwencji na poziomie 87,7 procent to najgorszy wynik w jego karierze i lokata bliżej dna tabeli niż podium: 26. miejsce wśród 27 bramkarzy, którzy rozegrali przynajmniej 40 spotkań. Gorzej wypadł tylko Kevin Lankinen, broniący dla najsłabszej drużyny ligi. Bobrowski bronił dla Florydy, klubu, który jeszcze trzy sezony z rzędu dojeżdżał do finału Pucharu Stanleya. To trochę tak, jakby najlepszy uczeń w klasie oblał nagle sprawdzian z tabliczki mnożenia.
Co gorsza, to nie była kwestia przeciążenia. Panthers nie zasypywali go strzałami, wręcz
w pakiecie premiumDarmowy fragment za Tobą
Wszystko w NHL zasługuje na szerszy komentarz
Odblokuj pełny tekst, inne analizy redakcji, felietony i archiwum NHL w PL. To nasze hobby, ale także praca, wesprzyj nasze działania.
Czytaj dalej z abonamentem- Dłuższe teksty i komentarze po najważniejszych wydarzeniach NHL
- Analizy kontraktów, transferów, play-offów i klubowych decyzji
- Dostęp do treści premium oraz archiwum serwisu
- To, co robimy, możesz prześledzić w sekcji darmowych tekstów
Wybierz pakiet, aby przejść do zamówienia.
Komentarze pod tekstem
Czy mistrzowskie zespoły oszczędzają na bramce? TB z Vasilewskim i Floryda z Bobrowskim to raczej nie szczędziły na nich grosza 🙂
A ile lat mieli gdy podpisywali z nimi te kontrakty?
A Adin Hill w Vegas a Kuemper w Colorado i Freddie Andersen / Brandon Bussi w Hurricanes?
Jest kilka czynników i kilka rodzajów ryzyka w tym wszystkim, ale trend ostatnich lat jest NIE przepłacać bramkarzy 🙂
Ile mieli lat jak podpisywali to jest inna kwestia.
Natomiast statystycznie przez 7 ostatnich lat, 4 razy mistrzowie mieli startera który zarabiał 9,5-10M. Więc jak dla mnie nie ma tutaj widocznego trendu aby mistrzowskie zespoły oszczędzały na bramce 🙂
Bardzo długo był trend, że podpisanie bramkarza za grube miliony było gwoździem do trumny jeśli chodzi o marzenia pucharowe. Miałem tekst o tym napisać ale się nie zebrałem koniec końców. Z tych 4 mistrzów z tłustym bramkarskim kontraktem wszyscy są z Florydy. Czy może to mieć związek z najniższymi w lidze podatkami w tamtych rejonach? Prawdopodobnie pozwoliło wysupłać zaskórniaki dla bramkarzy z innych kontraktów – wszak przy zapłącie liczy się to, co zostanie na koniec miesiąca, a nie ile jest na papierze. Może oczywiście być tak, że nie ma reguły – można wygrać puchar z drogim bramkarzem albo bez. Ale nie można odrzucać faktu, że tylko w jednym miejscu na kontynencie udało się wygrać puchar z kupą kasy przeznaczoną na bramkarza.
No pewnie że ma to wpływ. Tak jak piszesz każdy dolar (czy też każdy milion) się liczy 🙂 Jednak rozmawiamy ogólnie o zespołach mistrzowskich NHL. Czy też przy wszystkich dywagacjach z automatu odrzucamy Florydę, Texas i Vegas? I dla nich tworzymy nowe klasyfikacje i porównujemy je osobno. Fakty są takie że ponad połowa mistrzów z ostatnich 7 lat miała sowicie opłacanego golkipera.
Szanuje dyskusje, ale tutaj jedziesz stricte pod swoją tezę.
A czemu 7 lat, a czemu nie weźmiemy 15 lat? Albo nie wiem czterech. Statystyka dobrana pod twierdzenie
Do tego czemu liczymy podwójnie, bo dwa mistrzostwa Boba i Wasyla? Ale to pojedynczo ci sami ludzie na tym samym kontrakcie.
Argument jakie obrony zbudowali Panthers i Lightning przed swoimi bramkarzami powinien też być podniesiony.
Poza tym to ogromny offtop od tego co wydaje się w artykule najważniejsze: Bobrowski był w poprzednim sezonie słaby. Floryda z rozmysłem go odpuściła. Wiek podpisywania kontraktu ma znaczenie (historycznie).
Bo rozmawiamy o ostatnich latach. To weź 4 ostatnie lata to i tak masz połowę.
Liczymy podwójnie bo każde mistrzostwo to osobna historia i kolejny rok walki. To że ta sama osoba wygrała, spoko, ale wygrała dwa razy.
Bobrowski w ostatnim sezonie był słaby, a dwa wcześniejsze sezony wymiatał, w tym najważniejsze mecze play-off.
No to jak rozmawiamy o ostatnich latach to jaki bramkarz w wieku 38 lat wygrał puchar stanleya jako starter?
No żaden. Trzeba by wracać nie wiem do Tima Thomasa (37 lat) albo dalej do Haszków itp.
Także jest to kwestia ujęcia/perspektywy. Ty o pieniądzach, ja o innych czynnikach.
Najważniejsze że fajna dyskusja, dzięki że jesteś 👍
No dokładnie, ja w kwestii podpisywania kontraktu w tym wieku i kwestii zbudowania obrony kosztem bramkarza to sie zgadzam. Szukam tylko tego mitycznego trendu drużyn mistrzowskich które nie przepłacają bramkarzy, bo nawet jeżeli wziąć Twoją wersję wydarzeń o ostatnich 15 latach, to zakładając że pierwsze 8 wygrywały zespoły które nie przepłacały bramkarza, a w kolejnych 7 latach 4 razy wygrywały drużyny z sowicie opłacanym bramkarzem to co to jest jak nie trend w drugą stronę.
Dzięki za dyskusję, Pozdro!